Pod koniec sierpnia w mediach społecznościowych pojawiła się informacja o rzekomych przyczynach lokalnych susz. Powodem miały być morskie farmy wiatrowe. Autor wpisu powołuje się na wyniki badania niemieckiego ośrodka badawczego. W rzeczywistości praca naukowa nie odnosi się do aktualnych problemów z suszą, a wartość 15% mniejszych opadów dotyczy jedynie teoretycznego i ekstremalnego scenariusza.
Morskie farmy wiatrowe nie powodują suszy
Post użytkownika coolfonpl na portalu X sugerujący, że morskie farmy wiatrowe są odpowiedzialne za lokalne susze, wyświetlono ponad 20 tys. razy. Konto to znane jest z szerzenia dezinformacji i manipulacji w sieci, o których pisaliśmy wielokrotnie [1, 2, 3, 4].
Autor wpisu opatrzył go screenem z artykułu prasowego, bez podania linku do badania, na które się powołuje. Podobnie portal kresy.pl pisze na Facebooku o wyliczeniach dotyczących „przyszłych scenariuszy” niemieckich naukowców.
Analiza, o której mowa, została opublikowana w czasopiśmie „Communications Earth & Environment” 12 sierpnia 2026 r. Jej autorzy z niemieckiego ośrodka badawczego Helmholtz-Zentrum Hereon przedstawili symulację czysto technicznego i ekstremalnego scenariusza dla obszaru Morza Północnego i Bałtyckiego. W komunikacie prasowym ośrodek dodaje, że zagospodarowując całą powierzchnię obu mórz przeznaczoną do wykorzystania, można byłoby zyskać około 600 GW mocy.
Jak pokazuje poniższa mapa, wielokąty oznaczone kolorami wskazują obszary wykorzystane w trzech scenariuszach: stan obecny (czerwony), planowana ekspansja do 2030 roku (niebieski) i długoterminowa ekspansja (szary) w ekstremalnym scenariuszu.
Cele UE na 2050 r.
Dla porównania, w grudniu 2024 roku państwa członkowskie UE uzgodniły cele dotyczące mocy energii odnawialnej uzyskanej z farm wiatrowych na pięciu basenach morskich UE. Wlicza się do nich:
1. Morze Północne i wody sąsiednie;
2. Morze Bałtyckie i wody sąsiednie;
3. Zachodnią i południowo-zachodnią część Morza Śródziemnego i wody sąsiednie;
4. Wody Oceanu Atlantyckiego;
5. Wschodnią część Morza Śródziemnego oraz Morze Czarne i wody sąsiednie.
Maksymalna zakładana moc z tego obszaru do 2050 roku wynosi ok. 360 GW. Zatem model niemieckich naukowców znacznie przekracza obecne cele ekspansji morskiej energii odnawialnej Unii Europejskiej dla wszystkich wód państw członkowskich.
Jak podkreśla ośrodek badawczy, scenariusze na lata 2023 i 2030 wskazują jedynie na niewielki wpływ na rozkład opadów. Natomiast 15-procentowy spadek opadów dla niektórych regionów to „nie najbardziej prawdopodobny rozwój sytuacji, a raczej przyjęty górny limit techniczny”. W rezultacie istotne efekty będą widoczne dopiero po roku 2050, gdy zostanie wprowadzona ekspansja na dużą skalę.
Podsumowanie
Źródła
Hereon: Offshore-Windparks könnten Niederschläge verändern
Komisja Europejska: Member States agree new ambition for expanding offshore renewable energy
Eur-lex: Regulation (EU) 2022/869 of the European Parliament and of the Council
